Waar het begon

Ze gaf het door namens iemand anders. Geen eigen waarneming, geen eigenaarschap, geen verantwoordelijkheid voor de boodschap.

Het patroon

Dit komt vaker voor dan organisaties toegeven. Feedback wordt doorgegeven in plaats van direct gegeven. Zorgen reizen via tussenpersonen. Tegen de tijd dat ze de verantwoordelijke persoon bereiken, zijn ze verdund, moeilijker op te handelen en makkelijker te betwisten.

Het creëert ambiguïteit:

  • Is het probleem reëel?
  • Hoe kritiek is het?
  • Wie staat er eigenlijk achter?

In organisaties die open feedback waarderen, is dit een duidelijke inconsistentie.

Waarom het belangrijk is

In MedTech gaat feedback niet alleen over prestaties. Het maakt deel uit van hoe we kwaliteit en uiteindelijk patiëntveiligheid waarborgen.

Kwaliteitssystemen zijn afhankelijk van duidelijkheid en traceerbaarheid. Wanneer feedback indirect is, worden beide verzwakt.

  • Waarnemingen zijn niet langer gekoppeld aan een duidelijke bron.
  • Context gaat verloren of wordt hervormd.
  • Verantwoordelijkheid wordt onduidelijk.

Dat maakt het moeilijker om problemen goed te beoordelen en met de juiste urgentie te handelen.

"Feedback zonder eigenaarschap is mening."
"Feedback met eigenaarschap is input."

Wat ik deed

Ik stuurde het gesprek bij. Als iemand een zorg heeft over mijn team, verwacht ik dat diegene het direct aankaart of bereid is er achter te staan.

Punten om over na te denken

  • Als je feedback geeft, sta er achter. Besteed het niet uit.
  • Feedback via tussenpersonen vermindert duidelijkheid en verzwakt traceerbaarheid.
  • In kwaliteitsgedreven omgevingen vertraagt onduidelijk eigenaarschap de juiste respons.
  • Directe gesprekken scheppen verantwoordelijkheid en leiden tot betere beslissingen.
  • Psychologische veiligheid betekent niet het vermijden van ongemak. Het betekent problemen duidelijk en constructief aanpakken.